Przychodzi mi odsłonić skrytą tajemnicę moją przed Wami, tak jak chyba każdy mam swoją słabostkę, której w gruncie rzeczy powinienem się wstydzić, a ja to jeszcze rozpowiadam  po całym świecie.

Uwielbiam książki młodzieżowe. Ja je kocham po prostu, znam każde słowo na pamięć, a jak tylko jestem smutny, coś mi nie poszło, natychmiast sięgam po którąś z nich. I zaraz potem śmieję się z przygód Robin Hooda, szukam skarbów ze Stevensonem, siedzę przy ognisku razem z Mukokim od Curwooda lub obok Robinsona Cruzoe czy Bellewa Zawieruchy, cieszę się z przygód Basi w jej “Awanturze” Makuszyńskiego i Ewy w jej “Szaleństwach”. A jak mi jest już bardzo źle wpada mi w ręce pierwsza książka o rudowłosej Ani lub o Stasiu i Nel, względnie książki Antoniny Domańskiej.

Piszę o tym dlatego, że od dawna planowałem zakup (po cichu, aby dzieci nie widziały i nie wiedziały) Deotymy “Panienki z okienka”, ale jakoś się nie składało. Ale byłem w Taniej Książce, w rękę wpadła i już mam. Ale przez myśl mi przeszło skojarzenie z filmem, bo właśnie w “Panience z okienka” zadebiutował Janusz Gajos, grający w tym filmie Pietrka, cwanego łobuziaka pomagającemu bohaterowi.

Nie mogłem znaleźć w Internecie zdjęcia Gajosa z tego filmu, to prezentuję bożyszcze tamtych lat, grającą główną i tytułową rolę, Polę Raksę.

Wielu aktorów rozpoczynało swoją karierę jakby powolutku, od drobnych ról, rozpędzali się jak ta lokomotywa:

“Najpierw
powoli
jak żółw
ociężale
Ruszyła
maszyna
po szynach
ospale.
Szarpnęła wagony i ciągnie z mozołem,
I kręci się, kręci się koło za kołem,
I biegu przyspiesza, i gna coraz prędzej,
I dudni, i stuka, łomoce i pędzi.”

inni – bardzo często w rolach dziecięcych – rozpoczynali od spektakularnych popisów aktorskich, które się wielokrotnie zapisały w pamięci widzów.

Kiedyś rozmawialiśmy o “Historii żółtej ciżemki” Antoniny Domańskiej, w wersji zekranizowanej Sylwestra Chęcińskiego rolę Wawrzka w swoim debiucie zagrał Marek Kondrat, postać Wita Stwosza z kolei Gustaw Holoubek. Pan Marek do dzisiaj mówi, że Holoubek dla niego był jak Wit Stwosz dla Wawrzka.

Nasza bohaterka z okienka też miała wspaniały debiut, wystartowała w “Szatanie z 7 klasy” Marii Kaniewskiej u boku takich aktorów jak Mieczysław Czechowicz, Stanisław Milski czy Kazimierz Wichniarz.

I na samym końcu chciałbym napisać o dwóch najwspanialszych debiutach aktorek, które tak lubiłem. Pierwsza to Barbara Kwiatkowska w filmie Chmielewskiego (też debiutanta) “Ewa chce spać”

a druga to Elżbieta Czyżewska w filmie Barei “Mąż swojej żony”.