Napisane przez: torlin | 23/07/2014

Nowa lista przebojów Torlina pierwszych zdań książek

Księga Henrykowska

Pierwsze zdanie w języku polskim w Księdze Henrykowskiej, co tam jest napisane nie muszę Moim Znakomitym Komentatorom mówić.

 

Od dawna bawię się w zbieranie pierwszych zdań książek. Mój dawny komentator Komerski napisał piękne zdanie: „Pierwsze zdania mają w sobie coś magicznego”. Ale chcę wyraźnie podkreślić, że są to zdania wspaniałe, zawierające i pokazujące od razu jak w mikrokosmosie całą książkę. Ułożyłem listę przebojów, z tym że przy niektórych zdaniach wyraźnie nie jestem ortodoksyjny. Z lekka modeluję niektóre pozycje, ale wychodzę z założenia swojego wuja, który rozkładając pasjans podmieniał karty mówiąc: „Nu Jacek, pasjans jest dla mnie, czy ja dla pasjansa”. To samo jest tu, to mnie się ma podobać. Oto pierwsza dwudziestkapiątka z dedykacją dla Pani M.:

    1. Adam Mickiewicz, „Pan Tadeusz”, – „Litwo, Ojczyzno moja! ty jesteś jak zdrowie; Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie, Kto cię stracił.”,
    2. Henryk Sienkiewicz, „Ogniem i mieczem” – „Rok 1647 był to dziwny rok, w którym rozmaite znaki na niebie i ziemi zwiastowały jakoweś klęski i nadzwyczajne zdarzenia.”,
    3. Denis Diderot, „Kubuś Fatalista i jego Pan” – „Jak się spotkali? Przypadkiem jak wszyscy. Jak się zwali? Na co wam ta wiadomość? Skąd przybywali? Z najbliższego miejsca. Dokąd dążyli? Alboż kto wie, dokąd dąży? Co mówili? Pan nic, a Kubuś zaś, iż jego kapitan mawiał, że wszystko, co nas spotyka na świecie, dobrego i złego, zapisane jest w górze” (Ja wiem, że pierwszym zdaniem jest „Jak się spotkali?”).
    4. Andrzej Sapkowski, „Wiedźmin” – „Później mówiono, że człowiek ten nadszedł od północy od bramy Powroźniczej. Szedł pieszo, a objuczonego konia prowadził za uzdę”. Znowu malutkie oszustwo, gdyż tak rozpoczyna się pierwsze opowiadanie, a nie cała książka, ona ma pierwsze zdanie takie sobie „Przyszła do niego nad ranem”,
    5. Wolter, „Zadig” – „Uroku źrenic, męczarnio serc, światło dowcipu, nie całuję prochu twoich stóp, gdyż zgoła nie chodzisz albo stąpasz po dywanach Iranu lub różach.”,
    6. Jaroslav Hašek, „Przygody dobrego wojaka Szwejka podczas Wojny Światowej” – „A to zabili nam Ferdynanda – rzekła posługaczka do pana Szwejka, który opuściwszy przed laty służbę w wojsku, gdy ostatecznie przez lekarską komisję wojskową uznany został za idiotę, utrzymywał się z handlu psami, pokracznymi, nierasowymi kundlami, których rodowody fałszował.”,
    7. Michaił Bułhakow, „Mistrz i Małgorzata” – „Kiedy zachodziło właśnie gorące wiosenne słońce, na Patriarszych Płudach zjawiło się dwu obywateli.”,
    8. Umberto Eco, „Imię Róży” – „Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo.”,
    9. Stanisław Wyspiański, „Wesele” – „Cóz tam, panie, w polityce? Chińcyki trzymają się mocno!?”,
    10. Günter Grass – „Blaszany bębenek” – ” Nie będę ukrywał: jestem pensjonariuszem zakładu dla nerwowo chorych, mój pielęgniarz obserwuje mnie, bodaj ani na chwilę nie spuszcza z oka; w drzwiach bowiem jest judasz, a oko pielęgniarza ma w sobie ów brąz, który mnie, niebieskookiego, nie potrafi przejrzeć.”,
    11. Winston Groom „Forrest Gump” – „Jedno wam powiem: życie idioty to nie bułka z masłem.”,
    12. Franz Kafka, „Proces” – „Ktoś musiał zrobić doniesienie na Józefa K., bo mimo że nic złego nie popełnił, został pewnego ranka po prostu aresztowany.”,
    13. Erich Maria Remarque – „Na zachodzie bez zmian” – „Biwakujemy dziesięć kilometrów za linią frontu.”,
    14. Lew Tołstoj, „Anna Karenina” – „Wszystkie szczęśliwe rodziny są do siebie podobne, każda nieszczęśliwa rodzina jest nieszczęśliwa na swój sposób.”,
    15. Karen Blixen – „Pożegnanie z Afryką” – „Miałam w Afryce farmę u stóp gór Ngong.”,
    16. Aleksander Brückner, „Mitologia słowiańska” – „Mity słowiańskie same do mitu raczej należą, skoroż pewne o nich wiadomości, to jest ani urojone, ani powtarzane tylko, na stronicy druku się zmieszczą.”,
    17. Aleksander Fredro, „Zemsta” -„Piękne dobra w każdym względzie —Lasy — gleba wyśmienita —Dobrą żoną pewnie będzie — Co za czynsze! — To kobieta. Trzy folwarki!”,
    18. George Gordon Byron, „Giaur” – „Umilkły wiatry, ciche lśnią się fale Przy grobowcowej Temistokla skale, Która wyniosłem niebo czołem bodzie I z góry patrząc na morza i smugi Najpierwsza wita lądujące łodzie.”
    19. Arturo Perez-Reverte, „Klub Dumas” – „Nagły błysk flesza rzucił na ścianę salonu cień trupa.”,
    20. Jane Austen, „Duma i uprzedzenie” – „Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnemu a bogatemu mężczyźnie brak do szczęścia tylko żony.”,
    21. Vladimir Nabokov, „Lolita” – „Lolito, światłości mojego życia, ogniu moich lędźwi.”,
    22. „Pieśń o Rolandzie” – „Król Karol, cesarz nasz Wielki, siedem pełnych lat zostawał w Hiszpanii, aż po samo morze zdobył tę pyszną ziemię.”,
    23. Gabriel Garcia Marquez, „Sto lat samotności” – „Wiele lat później, stojąc naprzeciw plutonu egzekucyjnego, pułkownik Aureliano Buendía miał przypomnieć sobie to dalekie popołudnie, kiedy ojciec zabrał go z sobą do obozu Cyganów, żeby mu pokazać lód.”,
    24. Albert Camus, „Obcy” – „Dzisiaj umarła mama.”,
    25. Kurt Vonnegut, „Rzeźnia numer 5” – „Wszystko to zdarzyło się mniej więcej naprawdę.”

Mam ich oczywiście o wiele więcej, ale nie wszystkie są rewelacyjne. To tak w formie ciekawostki.

Reklamy

Responses

  1. Tego nikt (nic) nie przebije:

    Na początku było Słowo,
    a Słowo było u Boga –
    i Bogiem było Słowo.

    To jest początek Ewangelii wg Św. Jana (nie wiem dlaczego przypiąłeś to Umbertowi Ecco, skoro on tylko powtarza… nota bene najwspanialsze pierwsze zdanie, jakie kiedykolwiek napisano.

    Ale chyba najważniejszym dla ludzkości (ludzkiej kultury i cywilizacji) było zdanie, będące początkiem Księgi Rodzaju. (Ja wiem, że jako ateiście, trudno Ci będzie przyjąć to do wiadomości 😉 )

  2. Sadzę raczej, że Torlin chciał się nam pochwalić oczytaniem:) I w sumie słusznie…:)) Nawiasem, to między pisarzami dawniej pokutowało owo fatum, że pierwsze zdanie, czy ściślej zdania, zadecydują o tem, czy czytelnik w ogóle zechce co czytać dalej, co niejednego sparaliżowało w zamysłach swoich luboż i w przekonaniu, że napisane nie jest dość doskonałe…
    Kłaniam nisko 🙂

  3. Stasiu!
    Jeżeli miałbym dawać Biblię, to napisałbym :Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię”. Ewangelia wg Św. Jana nie jest samodzielną książką. A te słowa przypisałem Umberto, bo tak zaczyna się „Imię Róży”. Po prostu. Rzecz jest o mnichach, i przez mnicha – bohatera spisywane, to i odniesień chrześcijańskich jest w tej książce mnóstwo.
    —————–
    Wachmistrzu!
    Rzeczywiście czytałem wszystkie te pozycje, ale po prostu niektóre z tych zdań są wspaniałe, inne są beznadziejne. Dla przykładu – Molier swojego „Mieszczanina” zaczyna: „Chodźcie, chodźcie do tej sali i zaczekajcie tu, aż nadejdzie!”.
    Niektórych nie dawałem świadomie, jak o ogarach, co poszły w las, o Kozacze na koniu

  4. Biblia to, jak sama nazwa wskazuje, zbiór ksiąg. Ale fakt, zawsze można się spierać o samodzielność.

  5. bardzo zacny pomysł, fajna lista 😉

  6. Szczerze mówiąc, Torlinie, zupełnie nie rozumiem tej fascynacji i nie widzę niczego szczególnego w tym akurat zestawie. Moim zdaniem można by wziąć pierwsze zdania z 25 pierwszych z brzegu książek z półki (pomijając oczywiście prace naukowe) i z takim samym powodzeniem twierdzić, że są wspaniałe, że „coś w nich jest” i że mówią nam coś istotnego. To tylko kwestia subiektywnego nastawienia.
    Tak już mam jako radykalny sceptyk. Dodam, już trochę w bok od tematu, że w ogóle nie jestem wrażliwy na genialne jednozdaniowe maksymy, zawierające rzekomo głęboką mądrość.

  7. PAK-u!
    Na temat Biblii nie dyskutuję. Zakończmy stwierdzeniem, że jest to lista Torlina.
    —————–
    Dzięki Onibe! I Za lajka również. Muszę Wam powiedzieć, że od czasu do czasu wpadam do Was, ale ja nie znam tych książek i nie bardzo wiem, co napisać.
    —————-
    Powtórzę Pawle, co napisałem do PAK-a, akurat to mnie ma się podobać. Ale mimo wszystko będę próbował przekonać Cię, że to nie jest prawda, że wszystkie pierwsze zdania są doskonałe. Jak nie znając powieści przeczytasz pierwsze zdanie: „Przyszła do niego nad ranem.” i „Miałam w Afryce farmę u stóp gór Ngong.”, to w pierwszym przypadku nic nie wiesz, w drugim możesz domyśleć się całości. Po jednym zdaniu. Chciałem zauważyć, że jest to w ogóle zabawa. Tyle, że literacka.
    Chciałem zauważyć również, że w Internecie jest także zabawa w 100 najpiękniejszych ostatnich zdań w książkach, ja zawsze pamiętam: „I ja tam z gośćmi byłem, miód i wino piłem, A com widział i słyszał, w księgi umieściłem”, „Tak jest – zgoda, A Bóg wtedy rękę poda.” czy „Nienawiść wrosła w serca i zatruła krew pobratymczą — i żadne usta długo nie mówiły:„Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli.”.

  8. Oczywiście, Torlinie, że jest to zabawa i nie musimy wszyscy lubić tych samych zabaw.
    Stwierdzam tylko, że ja w tej zabawie nie dostrzegam jakichś głębszych czy uniwersalnych treści. To czysta konwencja.

  9. Wejdę w Panów interesującą dyskusję na temat Biblii stwierdzeniem, że w najstarszej części Starego Testamentu, napisanej przez Jahwistę, Księga Rodzaju zaczyna się słowami: „W dniu, w którym uczynił JHWH ziemię i niebo nie było krzewu polnego na ziemi ani żadne ziele polne nie wzeszło, bo nie spuścił jeszcze JHWH deszczu na ziemię, i nie było człowieka, by ją uprawiał. I wypłynęła rzeka z ziemi, i nawodniła całe oblicze ziemi. JHWH ukształtował człowieka, proch z ziemi, i tchnął w nozdrza jego tchnienie żywota, i stał się człowiek istotą żyjącą”. Fragment ten przełożył z hebrajskiego Richard Elliott Friedman, a całość jest komparatystyczną analizą tych fragmentów Starego Testamentu, które tworzą zwartą całość, bez późniejszych dopisków innych twórców Biblii. Książka Friedmana, amerykańskiego biblisty żydowskiego pochodzenia, nosi tytuł „Księga wpisana w Biblię” i jest fascynującą lekturą, a jej wyodrębniona – biblijna – część pierwszą powieścią napisaną świadomie przez człowieka. Polecam.

  10. @Stanisław Błaszczyna

    Piękny jest początek Janowej Ewangelii, ale równie piękny jest początek Hymnu 129, z Rigwedy:

    Niebyt nie istniał wtedy, ani byt nie istniał,
    Nie było też przestworza i nieba u góry,
    Co było w ruchu, w czyjej opiece?
    Czym wody były, otchłanne, głębokie?

    (tłum. Franciszek Michalski)

  11. @Torlin

    Do Twojej bardzo fajnej listy dodam pierwsze zdanie z najnowszej książki Wiktora Jerofiejewa „Akimudy” – „W Moskwie nikt nikomu nie wierzy i z tego powodu często dochodzi do mordobicia”.

    Pozdrawiam

  12. Witam Cię Anumliku bardzo serdecznie u siebie i dziękuję za bardzo interesujące komentarze. A ten ostatni, dotyczący Jerofiejewa, to jest to, co tygrysy lubią najbardziej. Cudowny. Dzięki.


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

Kategorie

%d blogerów lubi to: